Η οστεοχόνδρωση είναι μια από τις πιο κοινές ασθένειες παγκοσμίως. 
Τα περισσότερα άτομα ηλικίας άνω των 35 ετών εμφανίζουν οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με τη μία ή την άλλη μορφή. Πρόσφατα, παρατηρείται μια τάση αύξησης του αριθμού των ατόμων που πάσχουν από σοβαρές μορφές της νόσου και αναζωογόνησης της νόσου, μειώνοντας έτσι το κατώτερο όριο ηλικίας.
Αυτό συμβαίνει επειδή όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κάνουν καθιστική ζωή και ακολουθούν έναν καθιστικό τρόπο ζωής. Τώρα η ασθένεια είναι αρκετά επικίνδυνη και όλοι πρέπει να γνωρίζουν τι είναι - η οστεοχόνδρωση, πώς εκδηλώνεται και πώς αντιμετωπίζεται, να αναγνωρίσουν τα συμπτώματά της και να ξεκινήσουν τη θεραπεία εγκαίρως.
Αιτίες
Η οστεοχόνδρωση είναι μια από τις λίγες ασθένειες που είναι χαρακτηριστικές μόνο για τον άνθρωπο. Αυτή η ασθένεια δεν εμφανίζεται σε άλλα ζώα. Ο λόγος για αυτό είναι ένα τόσο χαρακτηριστικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό όπως το περπάτημα όρθιο. Η κατακόρυφη θέση της σπονδυλικής στήλης προκαλεί την πίεση των σπονδύλων μεταξύ τους και ο οστεοχόνδριος ιστός της σπονδυλικής στήλης σταδιακά διασπάται και παραμορφώνεται.
Η ανθρώπινη σπονδυλική στήλη ξεκινά από την περιοχή του λαιμού. Συνολικά υπάρχουν επτά σπόνδυλοι σε αυτό το τμήμα - από τον πρώτο έως τον έβδομο. Οι σπόνδυλοι χωρίζονται μεταξύ τους με μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης είναι ένα ιδιαίτερα ευάλωτο τμήμα, το οποίο οφείλεται κυρίως στην αυξημένη κινητικότητα των σπονδύλων στην περιοχή αυτή. Στην περιοχή του λαιμού, η ασθένεια αντανακλάται κυρίως στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ένα αδύναμο σημείο στη δομή της σπονδυλικής στήλης.
Ο επιπολασμός της αυχενικής οστεοχόνδρωσης ευνοείται επίσης από παράγοντες όπως το μικρό μέγεθος των σπονδύλων και η σχετική αδυναμία των μυών του αυχένα. Η ανάπτυξη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης επηρεάζεται επίσης έντονα από την ανεπαρκή παροχή αίματος στον ιστό του χόνδρου.
Έτσι, η ανάπτυξη της νόσου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία και δεν έχει ενιαία αιτία. Παρόλο που έχει αποδειχθεί μια σύνδεση μεταξύ της καθιστικής δραστηριότητας ενός ατόμου και της παρουσίας αυχενικής οστεοχόνδρωσης, η ασθένεια εμφανίζεται συχνά σε εκπαιδευμένα άτομα, ιδιαίτερα σε αθλητές, λόγω του αυξημένου φορτίου στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης κατά την άρση βαρών.
Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, η κατάρρευση των σπονδυλικών δομών είναι συνήθως μια αναπόφευκτη διαδικασία που σχετίζεται με τη γήρανση του οργανισμού και την αποδυνάμωση της άμυνάς του. Ωστόσο, η πιο συχνή παθολογική μορφή αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι αυτή στην οποία μεγάλο ρόλο παίζουν εξωτερικοί ή εσωτερικοί αρνητικοί παράγοντες.
Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας του αυχένα:
- Κακή στάση σώματος.
- Καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης.
- Τραυματισμοί στην πλάτη.
- Υπέρβαρος.
- Σκληρή σωματική εργασία.
- Καθιστική εργασία.
- Καθιστικός τρόπος ζωής.
- Παραβίαση μεταβολικών διεργασιών.
- Συχνή υποθερμία.
- Άβολη στάση κατά τον ύπνο.
- Άγχος, υπερκόπωση.
- Κληρονομικοί παράγοντες.
- Λοιμώδη νοσήματα.
- Μεμονωμένα χαρακτηριστικά της δομής του σώματος, για παράδειγμα ένας πολύ μακρύς ή πολύ κοντός λαιμός.
Βαθμός ανάπτυξης αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Η ασθένεια εξελίσσεται σε τέσσερα στάδια. Δεν είναι πάντα εύκολο να προσδιοριστεί το στάδιο της νόσου αναλύοντας τα συμπτώματα, αφού ο βαθμός υποβάθμισης του οστεοχόνδριου ιστού μερικές φορές δεν αντιστοιχεί στα συμπτώματα που παρατηρούνται στον ασθενή.
Πρώτος βαθμός
Οι καταστροφικές διεργασίες ξεκινούν στον οστεοχόνδρινο ιστό των σπονδύλων. Σε αυτό το στάδιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια. Οι ασθενείς είτε δεν τα παρατηρούν καθόλου είτε δεν τα συνδέουν με παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, αλλά τα αποδίδουν σε στρες και υπερφόρτωση.
Δεύτερος βαθμός
Το ύψος του δίσκου αρχίζει να μειώνεται και εμφανίζονται ρωγμές στην επιφάνειά του. Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης σε αυτό το στάδιο εκδηλώνονται με συνεχή πόνο, αδυναμία και μούδιασμα σε ορισμένες περιοχές του προσώπου.
Τρίτου βαθμού
Δημιουργούνται κήλη δίσκου, τα αγγεία του αυχένα και οι μύες έχουν υποστεί βλάβη. Ο ασθενής αισθάνεται ζάλη και πόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Τέταρτο βαθμό
Εμφανίζονται οστεόφυτα - αναπτύξεις οστικού ιστού που προστατεύουν τους σπονδύλους από το στρες, το οποίο οδηγεί σε τσιμπήματα νεύρων. Αυτό οδηγεί σε ακαμψία της κίνησης και βλάβη σε γειτονικές αρθρώσεις.
Συμπτώματα
Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης:
- Πόνος στον αυχένα και στους ώμους.
- Μυϊκή αδυναμία.
- Αυξημένη εφίδρωση.
- Μούδιασμα των χεριών.
- Απώλεια συντονισμού.
- Ζάλη.
- Επιδείνωση της όρασης και της ακοής.
- Αυξημένη αρτηριακή πίεση.
- Πονοκέφαλο.
Αυτά τα συμπτώματα, τυπικά της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να υπάρχουν σε όλα τα στάδια της νόσου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρατηρούνται μόνο μερικά από τα αναφερόμενα συμπτώματα, τα υπόλοιπα μπορεί να απουσιάζουν. Ένα άτομο που αντιμετωπίζει τέτοια σημάδια της νόσου για πρώτη φορά δεν υποψιάζεται πάντα ότι έχει αυχενική οστεοχόνδρωση. Ως εκ τούτου, μπορεί να απευθυνθεί σε διαφορετικούς γιατρούς - θεραπευτές, καρδιολόγους, νευρολόγους, χειρουργούς. Αυτό σημαίνει ότι η σωστή διάγνωση μπορεί να γίνει με μεγάλη καθυστέρηση.
Σύνδρομα με αυχενική οστεοχονδρωσία
Στην αυχενική οστεοχονδρωσία εμφανίζονται αρκετά σύνδρομα, δηλαδή τυπικές καταστάσεις που έχουν ένα σύμπλεγμα χαρακτηριστικών συμπτωμάτων. Εκδηλώνονται ανάλογα με τα νεύρα και τις αρτηρίες που επηρεάζονται ως αποτέλεσμα της νόσου:
- σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας?
- καρδιακό σύνδρομο?
- υπερτασικό σύνδρομο?
- ριζικό σύνδρομο?
- αυχενικό σύνδρομο ημικρανίας.
Το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας είναι μια από τις πιο δυσάρεστες και επικίνδυνες επιπλοκές της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Προκαλείται από τη μειωμένη ροή αίματος στην αρτηρία που εκτείνεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και τροφοδοτεί τον εγκέφαλο. Το σύνδρομο εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως συστηματική ή περιοδική ζάλη, μειωμένη ακοή και όραση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί λιποθυμία. Συχνά παρατηρείται μια παραλλαγή του συνδρόμου στην οποία η ροή του αίματος στην αρτηρία είναι φυσιολογική υπό φυσιολογικές συνθήκες, αλλά μπορεί να μειωθεί απότομα όταν το κεφάλι στρέφεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Το καρδιακό σύνδρομο εμφανίζεται όταν οι ρίζες των νεύρων που τροφοδοτούν το διάφραγμα ή τον θωρακικό μυ συμπιέζονται. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει πόνο που θυμίζει καρδιαλγία, αν και δεν υπάρχει άμεση επίδραση στην καρδιά. Ωστόσο, το σύνδρομο μπορεί να χαρακτηριστεί από φαινόμενα όπως ταχυκαρδία, υπόταση και αρρυθμία.
Το σύνδρομο υψηλής αρτηριακής πίεσης είναι επίσης μια από τις πιο επικίνδυνες επιπλοκές. Σε αντίθεση με το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας, προκαλείται από συμπίεση φλεβών και όχι αρτηριών, εμποδίζοντας τη ροή του αίματος από το κεφάλι. Το σύνδρομο οδηγεί σε αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος και πονοκεφάλους.
Η αιτιολογία του συνδρόμου αυχενικής ημικρανίας έχει λίγα κοινά με την κλασική ημικρανία. Εκδηλώνεται ως έντονος πόνος στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο πόνος είναι παροξυσμικός, διαρκεί έως και δέκα ώρες και συνοδεύεται από έμετο.
Το ριζικό σύνδρομο είναι το πιο κοινό σύνδρομο στην οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Προκαλείται από συμπίεση μεμονωμένων νευρικών ριζών στους αυχενικούς σπονδύλους. Μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο στον αυχένα, το πίσω μέρος του κεφαλιού, τις ωμοπλάτες, τους ώμους, μούδιασμα και εξασθένηση του τόνου ορισμένων περιοχών των χεριών (μέχρι την αδυναμία εκτέλεσης χειρισμών) και του αυχένα.
Πολύ συχνά πολλά σύνδρομα ή μεμονωμένα συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά διαφορετικών συνδρόμων μπορούν να παρατηρηθούν ταυτόχρονα.
Όπως μπορείτε να δείτε, οι εκδηλώσεις της νόσου στην οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι ποικίλες και ο ασθενής δεν είναι πάντα σε θέση να προσδιορίσει σωστά την αιτία της εμφάνισής της. Εάν εμφανίσετε παρόμοια συμπτώματα, αυτός είναι ένας λόγος για να επισκεφτείτε έναν γιατρό.
Διάγνωση
Για να γίνει η διάγνωση, συνιστάται η επίσκεψη σε θεραπευτή. Θα παραπέμψει ειδικούς - ορθοπεδικό, σπονδυλολόγο, νευρολόγο.
Για τη διάγνωση χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι τύποι μελετών:
- Ακτινογραφία.
- Αξονική τομογραφία.
- Μαγνητική τομογραφία.
- Υπερηχογραφική εξέταση αγγείων λαιμού.
Οι ακτίνες Χ σάς επιτρέπουν να προσδιορίσετε τη μετατόπιση των σπονδύλων, την παρουσία αναπτύξεων - οστεοφύτων και εναποθέσεων αλάτων - και τη συμπίεση των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Η αξονική τομογραφία περιλαμβάνει τη λήψη μιας σειράς ακτινογραφιών που παρέχουν τρισδιάστατη άποψη ενός οργάνου, σε αυτή την περίπτωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Αυτό σας επιτρέπει να περιγράψετε λεπτομερώς τον βαθμό της παθολογικής διαδικασίας - τον τύπο της συμπίεσης των νεύρων, τη δομή των οστεοφύτων, το ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων κ.λπ. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, η οποία βασίζεται στη φυσική επίδραση του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, παρέχει μια ακόμη πιο λεπτομερή δομική εικόνα της σπονδυλικής στήλης. Η υπερηχογραφική εξέταση των αγγείων του λαιμού βοηθά στον εντοπισμό αλλαγών που σχετίζονται με ασθένεια στη ροή του αίματος στα μεγάλα αγγεία του λαιμού.
Θεραπεία
Πώς αντιμετωπίζεται η αυχενική οστεοχονδρωσία και είναι ακόμη θεραπεύσιμη; Η ιατρική έχει αναπτύξει πολλές μεθόδους για την καταπολέμηση της νόσου. Ορισμένες θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία είναι μακρά και η πλήρης ανάκαμψη είναι απίθανη, ειδικά σε μεγάλη ηλικία. Ωστόσο, σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου είναι δυνατό να επιβραδυνθούν και να σταματήσουν οι καταστροφικές διεργασίες στη σπονδυλική στήλη.
Στα αρχικά στάδια της νόσου, συνήθως χρησιμοποιείται συντηρητική θεραπεία. Διάφορες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης:
- Φαρμακευτική αγωγή.
- Θεραπευτική άσκηση.
- Φυσιοθεραπεία.
- Μασάζ.
- Ειδικά μέσα για τη στερέωση της σπονδυλικής στήλης.
Εάν η νόσος έχει φτάσει στο τελικό στάδιο και υπάρχει σοβαρή καταστροφή της οστεοχόνδριης δομής της σπονδυλικής στήλης, η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά.
Ναρκωτικά
Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι τύποι φαρμάκων:
- Χονδροπροστατευτικά.
- Βιταμίνες.
- Αναλγητικά.
- Αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Αντισπασμωδικά.
Στην περίπτωση ενός συνδρόμου οξέος πόνου που σχετίζεται με την οστεοχονδρωσία, η εξάλειψή του είναι η πρώτη προτεραιότητα. Συνήθως χρησιμοποιούνται από του στόματος φάρμακα όπως το Analgin ή το Baralgin, αλλά εάν αυτά είναι αναποτελεσματικά σε σοβαρές περιπτώσεις, χρησιμοποιείται αποκλεισμός της νοβοκαΐνης.
Τα αντισπασμωδικά χρησιμοποιούνται για τις μυϊκές κράμπες. Η υδροχλωρική τολπερισόνη δείχνει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην οστεοχονδρωσία, αν και η χρήση άλλων μυοχαλαρωτικών είναι επίσης δυνατή. Ως αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλοιφές που περιέχουν μη στεροειδή φάρμακα - δικλοφενάκη, ιβουπροφαίνη, ναπροξένη, φαινυλβουταζόνη ή τα ανάλογα τους.
Σε σύνδρομα που σχετίζονται με διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος και της παροχής αίματος στον εγκέφαλο - υπέρταση και σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας - λαμβάνονται φάρμακα που ανακουφίζουν από τις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των συνδρόμων - αντιυπερτασικοί παράγοντες και νοοτροπικά.
Θεραπευτική άσκηση
Η φυσικοθεραπεία είναι ο απλούστερος και πιο προσιτός τρόπος αντιμετώπισης της αυχενικής οστεοχόνδρωσης και ταυτόχρονα πολύ αποτελεσματικός. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να γίνει και στο σπίτι. Στην οστεοχονδρωσία, η ένταση της σωματικής δραστηριότητας δεν παίζει καθοριστικό ρόλο. μόνο η κανονικότητα είναι απαραίτητη. Η φυσική αγωγή αποσκοπεί κυρίως στην ενίσχυση των μυών του αυχένα, οι οποίοι αντισταθμίζουν την ανεπαρκή λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης και τη βοηθούν να στηρίξει τους εξασθενημένους σπονδύλους.
Συνιστώνται καθημερινές ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών του λαιμού. Μπορούν να είναι πολύ απλές και να αποτελούνται από στροφή και κλίση του κεφαλιού σε διαφορετικές κατευθύνσεις ή πιο περίπλοκες και περιλαμβάνουν στήριξη των μυών του λαιμού με τα χέρια. Μπορούν να γίνουν τόσο στο σπίτι όσο και στη δουλειά. Για παράδειγμα, εάν η δραστηριότητα είναι καθιστική, τότε είναι λογικό να κάνετε τέτοιες ασκήσεις αφού καθίσετε σε ένα γραφείο ή οθόνη για μια ώρα. Ωστόσο, μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο εκτός της περιόδου έξαρσης της νόσου και απουσία πόνου. Διαφορετικά, μπορούν μόνο να επιδεινώσουν την κατάσταση.
Η ενδυνάμωση των μυών της ωμικής ζώνης δεν είναι λιγότερο αποτελεσματική, για παράδειγμα μέσω τακτικής προπόνησης με ελαφρούς αλτήρες. Ωστόσο, η ανύψωση βαριών αντικειμένων (βάρη, αλτήρες) αντενδείκνυται. Το τακτικό κολύμπι είναι επίσης χρήσιμο καθώς ανακουφίζει από την καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης.
Φυσιοθεραπεία
Η φυσιοθεραπεία είναι μια μέθοδος θεραπείας που χρησιμοποιεί ορισμένα φυσικά πεδία και ακτινοβολία για να επηρεάσει το σώμα. Ένα θετικό χαρακτηριστικό της φυσικοθεραπείας είναι ότι έχει λίγες αντενδείξεις.
Για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι:
- Έκθεση υπερήχων.
- Θεραπεία με λέιζερ.
- Επιρροή του μαγνητικού πεδίου.
- Έκθεση σε ηλεκτρικό ρεύμα (ηλεκτροφόρηση).
Το μαγνητικό πεδίο έχει θετική επίδραση στον κατεστραμμένο ιστό του σώματος και έχει αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση. Ο υπέρηχος βελτιώνει τις μεταβολικές διεργασίες στον ιστό και ανακουφίζει από το πρήξιμο. Το ίδιο ισχύει και για τη θεραπεία με λέιζερ. Η ηλεκτροφόρηση χρησιμοποιείται συχνότερα σε συνδυασμό με φάρμακα επειδή η χρήση ηλεκτρικού ρεύματος επιταχύνει την απορρόφησή τους από τον οργανισμό.
Μασάζ
Το μασάζ μειώνει τον αυξημένο μυϊκό τόνο, οδηγώντας σε κράμπες και μειώνει τη λεμφική ροή, οδηγώντας σε πρήξιμο. Η διαδικασία βοηθά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στην πληγείσα περιοχή, σταματώντας έτσι τη διαδικασία καταστροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
Άλλες θεραπείες
Για να μειωθεί το φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, χρησιμοποιείται μια ειδική συσκευή - ένα κολάρο Shants, το οποίο στερεώνει τον λαιμό σε σταθερή κανονική θέση. Συνιστάται να το φοράτε σε περίπτωση έντονου πόνου ή κατά τη διάρκεια παρατεταμένης καθιστικής εργασίας.
Για να αποφύγετε παροξύνσεις, θα πρέπει επίσης να οργανώσετε ένα μέρος για ύπνο. Το μαξιλάρι δεν πρέπει να προκαλεί καμπυλότητα του λαιμού και το στρώμα πρέπει να είναι σταθερό και επίπεδο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά βοηθήματα ύπνου - ένα ορθοπεδικό στρώμα και μαξιλάρι - μπορούν να βοηθήσουν.